it might as well be…

I think spring has hit us. It’s been noticeably lighter as we drive to work in the mornings (the Netherlands is far enough north that for a couple of months, that period from 7:30 to 8 AM is still definitely night). The trees are getting that look that means winter starkness is over and buds are starting to grow. Yesterday I saw daffodil leaves along the side of one road, and tulip leaves along another (I don’t know if they’re permanently there or transplanted for seasonal color. And today when I walked to another building for a meeting, I didn’t even need the blazer I was wearing, let alone a coat.

2 Responses to “it might as well be…”

  1. Grada Says:

    Yep, at least, the first hints of her coming in…

    (the Netherlands is far enough north that for a couple of months, that period from 7:30 to 8 AM is still definitely night).
    Sure adn it was one of things that amazed me when I visited Toronto last year; far colder adn yet far more sun adn light.

    “Yesterday I saw daffodil leaves along the side of one road, and tulip leaves along another (I don’t know if they’re permanently there or transplanted for seasonal color.”
    IF the council of the City of Eindhoven has been clever, itwill have taken care that most bulbs are permanents, more or less. With careful gardening by the green fingered professionals, of course!

    adn you may ask (in your course of learning Dutch) your teachers for using “Mei”, a famous poem by Herman Gorter:
    Een nieuwe Lente, een nieuw geluid

    or
    De bruigom is de lentezon
    en Holland is de bruid.
    (literal: the groom is the Sun of spring, adn Hollland is the bride)
    by Jan Prins.

    And if you have the luck to experience Spring blowing in with thrumming winds adn the Sun shining over the Netherlands, you will see how right both those two poems are.
    Squirrel, hoping for such a Spring as well!

  2. Grada Says:

    oh well, just for fun, here is the complete text:
    De bruid
    Language: DUTCH

    De lucht, over de jonge dag,
    Was helderder dan ooit.
    Iets ongewoon-verblijdends lag
    In weide en veld gestrooid.
    De torenklok zong, wat ze kon,
    De vlaggen staken uit:
    De bruigom was de lentezon
    En Holland was de bruid.

    Ze was des morgens opgestaan,
    Een ranke, frisse meid.
    Ze deed haar gazen sluier aan
    van dunne dauwigheid.
    Ze stak zich van de perenboom
    De bloesem in het haar,
    Die witter dan een winterdroom
    is,- wonder, wonderbaar.

    Ze deed een gladde gordel om
    van zilverig allooi,
    van zuiveren waterglans, – wat glom
    die ronde gordel mooi!
    Toen hechtte ze als een donzen vacht
    aan haar satijnen kleed
    de schuimrand die de zee haar bracht.
    Toen was de bruid gereed.

    Een ooievaar trad op de deel,
    gewichtig, met zijn stok.
    De merel was in zwart fluweel,
    de zwaluw kwam in rok.
    Toen keken, daar �t z� prachtig was �
    En Holland is de bruid �
    De madeliefjes in het gras
    Haar gouden oogjes uit.

    De bruigom is een edel man,
    De bruid is jong en sterk.
    Daar komen schone kinders van
    En blijdschap bij het werk.
    De bruid, – waar zag men weker leest,
    Een vriendelijker mond, –
    De bruid, – die maakten zeewind meest
    En ruimte zo gezond.

    Nu komt ze met haar lief gezicht
    de bruigom tegemoet.
    Wat is de hemel wijd en licht,
    Wat is het leven goed!
    De wereld is een wonderbron
    van telkens nieuw geluid.
    De bruigom is de lentezon
    en Holland is de bruid.

    adn I love it…
    Squirrel

Leave a Reply